Archive for the ‘கவிக்கோ சொற்பொழிவு’ Category

கவிக்கோ சொற்பொழிவு

abdulrahman1

(‘கவிதைச் சிறகுகள்’ நடத்திய ‘கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் விருது’ வழங்கும் விழாவில் கவிக்கோ அவர்கள் ஆற்றிய உரையிலிருந்து. . .)

இந்த விருதை பாரதி சுராஜ் வழங்கியதால் இது பாரதியே கொடுத்தது போல என்றார்கள். பாரதி சுராஜ் அவர்கள் ஆழ்வார் அணியிலும் இருப்பதால் இது பாரதியும் ஆழவாரும் சேர்ந்து வழங்கியது போல என்பது அந்த விருதுக்கு பெருமை.

கவிஞர்களுக்கு போட்டி வைத்து தேர்ந்தெடுப்பது பிரிவினையை உண்டாக்குவதாக .அதிலும் கவிஞர்களின் மரியாதையை குறைப்பதாக ஆகிவிடும். அதனால் வயதில் மூத்தவர்க்கு அதிகம் எழுதியிருப்பவர்க்கு கொடுப்பதே சரியானதாக இருக்கும். ஏனெனில் இத்தனை ஆண்டுகளாக எழுதியும், நமக்கு அங்கீகாரம் வழங்கபடவில்லை என்ற ஏக்கம் மூத்தவர்களுக்கு நிச்சயம் இருக்கும் என்ற எனது ஆலோசனையின் பேரில் வெற்றியழகனை தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள்.

அவரது சாதனைகளை படித்தேன் நான்கு பக்கத்திற்கு இருக்கிறது. படிப்பதற்கே கால் மணி நேரம் ஆகும்போல் இருக்கிறது. அவர் தொல்காப்பியத்தில் புலமை பெற்றவர் என்பதால் அவர்மேல் இன்னும் மரியாதை கூடியிருக்கிறது. பல பேருக்கு நன்னூல் கூட தெரியாது.

நான் படிக்கிற காலத்தில் தொல்காப்பியம் பேராசிரியர் உரையோடு பாடம் இருந்தது. இப்போது தொல்காப்பியம் பாடமாக இருக்கிறதா என்பதே தெரியவில்லை.

படிமம், குறியீடு என இரண்டு வார்த்தைகள் உண்டு. நான் புதுக்கவிதையில் குறியீடு பற்றிய ஆய்வுக்காக முனைவர் பட்டம் பெற்றிருக்கிறேன். படிமம் என்பது அரூபத்தை நுண்பொருளை அதாவது கண்ணுக்கு தெரியாததை காட்டுவது. குறியீடு என்பது கேமரா போல கண்ணுக்கு தெரிவதை மனதிற்கு புரிவதைப் போலச் சொல்வது.

இந்த குறியீடு என்பது 20-ம் நூற்றாண்டின் பிரெஞ்சு இலக்கிய புரட்சியில் தான் கண்டுபிடித்தார்கள். இலக்கியத்தில் இது முக்கியமான கண்டுபிடிப்பு. விஞ்ஞானத்தில் வானொலி, தொலைக்காட்சி போல.

என்னை புதுக்கவிதை எழுதுபவன் என்கிறார்கள். நான் இளங்கலை வகுப்பு படிக்கும் போது மரபு வெறியன். என்னுடைய பேராசிரியர் ஒருமுறை சர்ரியலிசம் என்ற வார்த்தையைச் சொன்னார். ரியலிசம் தெரியும், கம்யூனிசம் தெரியும், அதென்ன சர்ரியலிசம்? என்று கேட்டேன். அது 1954ம் ஆண்டு. புதுக்கவிதை வராத காலம். புதுக்கவிதை தகாத காலம்.

ரியலிசம் என்பது நாம் பழகுவது. இந்தச் சமூகம் நமக்குச் சொல்லிக் கொடுத்திருப்பது. ஒருவரைப் பார்த்தால் வணக்கம் சொல்வது போல. சர்ரியலிசம் என்பது மனது என்ன நினைக்கிறதோ அது. உதடு வணக்கம் சொன்னாலும், மனதிற்குள் இவன் ஏன் வந்தான்?னு நினைப்பது.”

ரியலிசம்மாக எழுதுவது எழுத்தல்ல. உள்மனதில் இருப்பதை எழுதுவதுதான் எழுத்து. உண்மையைச் சொன்னா அடிப்பானே. . .ன்னு பயந்தா நீ படைப்பாளியா இருக்கவே முடியாது.

முள்ன்னா குத்தும். அதுதான் அதனுடைய இயல்பு. அதற்காக முள்ளைத் திட்டக் கூடாது. ரோஜாவுக்கு என்ன மதிப்போ. . . அதே மதிப்புதான் முள்ளுக்கும். அது செடிக்குப் பூவுக்குப் பாதுகாப்பு. தேனீக்கு ஏன் கொடுக்கு? நீ போய் எடுப்பேன்ங்கறதாலதான். அது ஒரு பாதுகாப்பு.

புதுக்கவிதை புரியாதது என்ற குற்றச்சாட்டே புரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒன்று. யாருக்குப் புரியலை என்பதே முக்கியம். திருமூலர் எல்லாருக்கு புரியுதா? தேசிக விநாயகம் பிள்ளை புரியலைன்னு அவருடன் சண்டைக்குப் போக முடியுமா?புரிந்த இடத்தில் படித்து விட்டு புரியாத இடத்தில் ஒரு வணக்கம் போட்டுவிட்டுப் போய்விட வேண்டும். நமக்குப் புரிஞ்சாதான் படிப்போம்னா . . . நாம எர்பப வளர்றது? நம்ம கூடவே 60 வருசம் இருக்கற மனைவியைப் புரிஞ்சுக்கிட்டோமா?

வாழ்க்கைன்னா என்னவென்று புரிந்துகொண்டிருக்கிறோமா? அது என்னன்னெ தெரியாமதானே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நிறைய பேரிடம் கேட்டுப்பாருங்க. வழர்க்கைன்னா என்ன? பதில் சொல்லத் தெரியாது. அது தெரியாமலே வாழ்க்கை முடிந்து விடுகிறது. ‘வாழ்க்கை என்பது என்னைப் பொறுத்தவரை. . . வாழ்க்கை என்பது என்னவென்று புரிந்து கொள்ளத் தரப்படுகிற ஒரு வாய்ப்பு.’

இலக்கணமில்லாதது புதுக்கவிதை என்பது தவறான பார்வை. மரபுக்கவிதை, புதுக்கவிதை என்கிற சொற்களே எனக்குப் பிடிக்காதது. கவிதை. . . அவ்வளவுதான்!

2000 வருசத்துக்கு முன்னால எழுதின கவிதை மாதரிதான் எழுதுவேன்னு பிடிவாதம் பிடிச்சா எக்ஸிபிஷன்ல போய்தான் உக்காந்துக்கணும். காலத்துக்குத் தகுந்த மாதிரி எழுதினாதான் படிப்பான். அப்பதான் நிக்கும். காலம் மாறிருச்சு. அதையே நாமளும் எழுத முடியாது. ஆங்கிலத்தில் ஒரு ஷேக்ஸ்பியர்தான். தமிழில் ஒரு கம்பன்தான். பாரதியைப் பிடிக்கும் என்பதால் பாரதிதாசன் பாரதி போலவேயா எழுதினார்? மாற்றம் ஏற்படணும். மாறாதது கல்லு. மாறுறவன்தான் மனுசன்.

நான் வெண்பா எழுதுறன்னே ஒருத்தன் உக்காந்தான்னா. . . அவன்தான் வெண்பாவுக்கு முதல் எதிரி. சிலேடையெல்லாம் வித்தை. கலையல்ல. கம்பியிலே ஏன் சைக்கிள் ஓட்டறே? ரோட்ல ஓட்டிட்டுப் போ! வார்த்தை விளையாட்டும் கம்பியில் சைக்கிள் ஓட்டுவதைப் போலதான். கவிதையல்ல.

ஒரு நேர்காணலில் என்னிடம் கேட்டார்கள். மரபுக்கவிதை, புதுக்கவிதை என்ன வித்தியாசம்? நான் சொன்னேன். மரபுக் கவிதை பெரிய வீடு. புதுக்கவிதை சின்ன வீடு. சின்ன வீட்டின்மேல் கொஞ்சம் ஈர்ப்பு அதிகமாகத்தான் இருக்கும்.

மரபுக் கவிதையில் யாப்பை வைத்து ஏமாற்ற முடியும். புதுக்கவிதையில் ஏமாற்ற முடியாது. கருத்தை நேரடியாக சொல்லியாக வேண்டும். நாம ஒண்ணு நெனைப்போம். ஆனா எழுதும்போது யாப்பு வராது. யாப்பு சரியா இருந்தா நம்ம மனசுல இருந்தது வந்திருக்காது. மனசுல இருக்கறத எழுதணும். அழகியலுக்காக யாப்பைச் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

கவிதை என்றால் கண்ணுக்குக் காட்டுவதுதான். அப்ஸ்ட்ராக்டிவ்வாகச் சொல்லக் கூடாது. உடல்நலம் என்பதை சொன்னால் புரியாது. ஒரு பயில்வான் படத்தைக் காட்டுவது எளிதாகப் புரிய வைக்கும். ஒரு பெண் பார்க்கிறாள். உடனே இதயம் வலிக்கிறது. இதை எப்படிச் சொல்வது? ‘தேன் தடவிய கத்தி இதயத்தில் பாய்ந்தது போல. . . . கம்பன் மகா கவிஞன், ஆனால் அவனுக்கே இந்த கான்செப்ட் தெரியாது.

எல்லாக் கவிஞர்களும் புதுக்கவிதை எழுதுகிறார்கள். ஆனால் மரபைத் தெரிந்து கொண்டு புதுக்கவிதை எழுதலாம். சோகமாக ஒரு விஷயத்தைச் சொல்ல தூங்கலோசை. பளார்னு ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லணும்னா செப்பலோசை. அதுக்காக எண்சீர் விருத்தத்தையே எல்லாத்துக்கும் எழுதாதீங்க. கம்பராமாயணத்தில் சூர்ப்பணகை வரும்போது கம்பன் கையாள்கிற விருத்தம் வேறு. . . தாடகையை இன்ட்ரொட்யூஸ் பண்ணும்போது கையாள்கிற விருத்தம் வேறு. இந்த inner form பலருக்குத் தெரியாது.

பழையதை மதியுங்கள். அங்கிருந்து சக்தியை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் அங்கேயே நின்று விடாதீர்கள். என்னுடைய கவிதைகள் புதுக்கவிதைகள் என்றாலும் அவைகள் நிறைமண்டில ஆசிரியப்பா வகையைச் சார்ந்தவை. கவிதைச் சிறகுகள் அமைப்பின் மூலம் புதிய கவிஞர்களுக்கு சிற்றிலக்கியங்களைக் கற்றுக் கொடுங்கள். பயிற்சிக் கொடுங்க. சிற்றிலக்கியங்கள்ல அருமையான படைப்புக்கள் இருக்கு. யாரும் தொடமாட்டேங்கறான்.

நல்ல படைப்புக்களை எடுத்து அனலைஸ் பண்ணுங்க. ஏன் அது நல்லா இருக்குன்னு. வாழ்க! வளர்க!

 

விருது வழங்கியவர்

பாரதி சுராஜ் (தலைவர்பாரதி கலைக் கழகம்)

பெற்றுக் கொண்டவர்

தொல்காப்பியப் புலவர்’ வெற்றியழகன்.

பங்கேற்பு

குமரிச் செழியன், எழிலன், கோ. பார்த்தசாரதி, கா. குணசேகரன்,

சினி ரவி பாரதி, சந்திரன், வானரசன், மகாராசன், பட்டு ராச பாரதி,

இதய வாணண், லலிதா சுந்தரம், மணிமேகலை கந்தசாமி.

இடம் : இளைஞர் விடுதி, இந்திரா நகர், சென்னை.

நன்றி : ஞான தேஷியன்